29 oktober dinsdag Quarteira .

Vanmorgen miezerde het een beetje, maar we willen toch niet

verder rijden zonder het fort te bekijken.

Als we eenmaal binnen zijn is het droog, erg veel is er niet

te zien, je kan een stukje over de muren lopen en het gedeelte

waar de vlag opstaat beklimmen, wat een mooi uitzicht opleverd.

Het is wel een heel groot terrein., aan drie kanten omringt

door de zee.

Het fort heeft ook een eigen kerkje.

We wandelen even rond en gaan dan weer terug naar de camper.

Altijd handig als je denkt dat je te klein bent om alles te kunnen

zien, dan ga je maar op een steen staan….

of ze nu echt veel meer ziet ?

Onderweg terug naar de camper ontdekt Peter ineens allemaal

hele kleine saffraan crocussen.

Je moet echt goed kijken om ze te zien denk zo

twee cm hoog.

Dan gaan we weer verder nu door het drukke vakantie

gedeelte van de Algarve.

Rijden voorbij Lagos, Portimāo en Albufeira.

Onderweg veel stalletjes die sinaasappelen verkopen.

Zelfs de mega grote waterparken zijn nog open, iets wat we

nog nooit gezien hebben, misschien heeft het iets te maken

met de vele vakantie gangers met kinderen in deze tijd…

herfstvakantie ?

Als we in Quarteira aan komen rijden we eerst naar een

auto wasplaats, even de camper van het zout ontdoen.

Dan door naar de camperplaats, je moet nu op een terrein

naast de camperplaats gaan staan.

Daar wordt op woensdag een grote markt gehouden.

 

Advertentie

28 oktober maandag Sagres.

Even gluren naar wat onze mede camperaars aan het doen zijn.

Gisteren stonden ze naast ons en waren in de weer

met allerlei apparatuur.

Blijken ze film opname 's aan het maken te zijn, ze volgen een

oude camper…. De weg op, ook weer af enz.

Misschien zoiets als vroeger bij ons op de Nederlandse tv

” de Bakkertjes” die met hun oude camper naar Spanje

vertrokken om daar de winter door te brengen.

Een progamma van Ursel de Geer, nog steeds

terug te zien op YouTube :-).

Dan rijden we door een mooi natuur gebied waar het weer

heerlijk kruidig ruikt, naar de intermarche in Sagres.

Maar wat is het hier druk, gelukkig is er nog net

één grote wasmachine leeg.

De campers rijden hier af en aan, wat ons opvalt

veel jonge mensen met hun surf busjes,

komen verzorgen en vaak ook de was doen.

Dan rijden we door naar het meest zuid westelijke plekje

van Europa, Cabo de Säo Vicente.

Vroeger mocht je hier ook overnachten, nu streng verboden,

maar mag wel op een mega parkeerterrein bij het fort.

Er kunnen wel honderd campers staan, nu ongeveer 50 denk ik.

Onderweg een leuke potterie, de voorbeelden hebben ze maar

aan de muur geschroefd.

 

24 t/m 27 oktober donderdag – zondag Carrapateira.

Vanmorgen toen ik roosje uit ging laten rook het

buiten heerlijk naar eucalyptus .

Als we een klein stukje gereden hebben zie ik waar het vandaan komt.

We rijden een tijd lang tussen de eucalyptus bomen door.

In Odemira gaan we maar weer even de kastjes vullen, echt

een mega nieuwe Lidl.

Ze hebben hier vaak speciale parkeerplaatsen voor campers

en caravans.

Onderweg zomaar wat foto's gemaakt.

Leuke witte dorpjes,

een kasteel ruïne,

en een file, twee vrachtwagen kunnen elkaar bijna niet passeren,

het is echt millimeter werk, oef en dan moeten wij er nog langs.

Maar gaat goed, goede chauffeur gelukkig !

Zo komen we aan in Carrapateira, we zijn hier wel eens

meer geweest, is een piepklein oud dorpje waar oudere mensen

en surfers wonen, vrolijk door elkaar.

De camperplaats ligt echt in het natuurgebied, maar tot nu

toe is het gelukkig nog steeds een gedoogplekje.

Dicht bij de zee, nu ja ook weer niet zo dicht want eerst een

nu erg klein riviertje over( vorig jaar vele malen breder ).

Je moest er echt doorheen waden.

Nog wat witte zandduinen dan kom je op een mega groot strand,

waar veel gesurft wordt.

Zaterdag wandelen we naar het dorpje even wat brood kopen.

En de lekkerste pastel de nata tot nu toe, knapperig bladerdeeg gevuld

met nog warme pudding, mmmmm gelukkig zijn ze niet zo groot !

Je loopt hier zo het natuurgebied in, dit kwamen we daar tegen.

 

23 oktober woensdag Praia Grande de Porto Covo.

Eerst rijden we naar Santiago do Cacém, we doen daar wat

inkopen en gaan naar de Camperplek.

Het was niet zover rijden zo'n 18 km.

Maar ja, we vinden het niet zo'n leuk plekje en rijden

maar verder….ach we zijn niet zo kritisch hoor !

Het volgende plekje aan het stand….te veel op de wind.

Daarna rijden we verder over een mooie kustweg.

Tot we in Porto Covo aankomen, hier willen we wel nachtje staan.

We kijken mooi uit over de zee.

 

21 en 22 oktober maandag en dinsdag Lagoa de Santo André.

We doen hier eigenlijk niet zoveel spannends,

We wandelen, tenminste dat proberen we maandag

over het strand naar rechts.

Wat een geploeter, phhhh het strand is hier zo heuvelachtig

en scheef dat het niet te doen is.

Je zakt steeds weg, en we gaan maar terug.

Gelukkig kunnen we het laatste stuk lopen over

de vlonder paden door de duinen.

Wel s'avonds een mooie zonsondergang.

Dinsdag:

Gaan we vol goede moed weer een stukje lopen,

maar nu naar links.

Zo op de foto lijkt er niet aan de hand, maar aan

het einde van het strand voor ons, loopt het zeker

drie meter naar beneden , dus of door het zachte zand

of heel erg scheef en steeds wegzakken 🙂 .

We lopen via de duintjes maar weer terug.

Verder maar wat mensen kijken en borduren, er staat

nogal wat wind vandaag.

 

20 oktober zondag Lagoa de Santo André.

We rijden door een mooi gebied, vandaag veel druiven,

kurkeiken en rijstvelden etc.

In deze streek worden veel stieren gefokt, voor de stieren

gevechten die hier dan ook veel georganiseerd worden ….brrrrr.

Dan steken we de brug over de Taag over, we rijden nu

wat verder om Lissabon heen.

Zomaar een mooie rotonde..

Dan staat er ineens politie stop…..o,jee wat nu ?

O, een mountainbike wedstrijd, de mensen krijgen water

en fietsen dan weer door.

Hier zien we ook weer veel ooievaars nesten, vaak nog met

de vogels erop.

Het laatste stuk rijden we door een mooi natuur gebied.

Tot we weer aan de kust komen en een plekje vinden in,

Lagoa de Santo André, waar we achter de duinen kunnen staan.

Het is vandaag weer eens de hele dag zonnig weer !

 

19 oktober zaterdag Runa.

Eerst wordt Peter buiten aangesproken door een

inwoner van Bombaral.

Hij vraagt of wij uit Nederland komen…in het Nederlands.

Hij vind het leuk om even Hollands te praten, verteld dat hij

10 jaar in Zeeland gewerkt heeft in Yerseke in de mosselhandel.

Wat klein is de wereld dan weer, om zo iemand hier tegen te komen,

hij vindt het leuk dat wij nu in zijn dorp staan 🙂 .

Als wij tegen hem vertellen over dat wij zo genoten

hebben gisteren van het mooie beeldenpark,

is hij daar echt blij over !

We gaan niet zo vroeg weg vanmorgen.

Via een livestream en YouTube.be kunnen we meekijken,

hoe Elwin zijn eerste internationale wedstrijd rijd in Frankrijk.

Zo bijzonder, net of je er dan toch een beetje bij kun zijn.

Er doen veel landen mee, hij wordt derde dus een

mooie beker als resultaat.

Gelukkig dat de techniek zo is als tegenwoordig, vroeger

als we op vakantie gingen naar b.v. Frankrijk moest je eerst

een gesprek aanvragen op het postkantoor.

Dan wachten of ze zeiden een tijd waarop je terug moest komen,

dan kon je bellen, als je geluk had kreeg je iemand in Nederland aan

de telefoon..ha ha dan nu…..

Even whatsappje en je ziet je kleinkinderen bv knutselen in

hun herfstvakantie.

Dat maakt het voor mij zeker wat makkelijker om wat langer weg te zijn.

Maar goed, we rijden vandaag weer stukje naar het zuiden, maar eerst

bezoeken we nog Bom Jesus de Carvalhal, een wat verouderd

bedevaarsoord.

Als we bij de kerk aankomen staan er veel auto's geparkeerd .

O, een trouwplechtigheid, ja dan wachten we maar tot het afgelopen is.

Peter wandelt wat rond en maakt wat foto's.

De voorkant van de kerk is nog aardig wit, de achterkant is

nog niet aan de beurt geweest.

We wachten en wachten, maar er komen alleen maar auto's bij.

Dan hebben we het door, er achteraan volgt nog een tweede

huwelijks ceremonie …

Zo jammer, dat het uitgerekend vandaag af en toe behoorlijk regend.

Nu, dan wachten we maar wat langer, dat is wel makkelijk als je,

je huisje bij je hebt.

In de middag knapt het weer wat op, als de bruiloftsgasten weg

zijn kunnen wij de kerk even aan de binnenkant bekijken.

Met een erg mooi houten plafond.
 

Natuurlijk steken we een kaarsje aan !

Een wat grotere die je aansteekt met een kleinere,

maar ze mogen hier niet bij elkaar staan…

Dan rijden we een rustige weg weer verder, veel door de

bossen.

We komen vandaag ook veel steenfabrieken tegen, de nieuwe

fabrieken zijn gewoon naast de oude gebouwd, die in verval zijn.

Waarom is mij een raadsel, ruim het gewoon op is toch veel netter.

Zo komen we aan het eind van de middag aan in Runa,

een rustig plekje goed voor één nachtje.

 

17 en 18 oktober donderdag en vrijdag Bombarral.

We rijden weer stukje verder, zo belanden we op de

camperplaats in Bombarral.

Makkelijk alles bij de hand zelfs gymtoestellen o, en WiFi.

We hebben gelezen dat er hier een mooi park moet zijn met

beelden en Boeddha 's, daar willen we morgen heen.

Vrijdag,

We vertrekken naar het park het is nog geen 3 km

van de camperplaats.

Op de parkeerplaats ( echt heel erg groot) staan al mooie

beelden.

Daarna wandelen we door het park dat is aangelegd door

een rijke zakenman / wijnboer José Berardo.

Die dit park heeft aangelegd als reactie op het vernietigen

van de Buddha beelden in Afganistan door de Taliban om zo

de wereldvrede te promoten.

We wandelen o.a door een bamboe bos met mooie schulpturen.

Dan komen we bij de Afrikaanse dieren.

Zo mooi om te zien gemaakt van oude olie blikken.

En echt levensgroot.

We hebben Roosje er ook maar even tussen gezet.

Wij zeggen wel eens tegen haar ( omdat ze vaak met twee pootjes

omhoog zit ) je lijkt wel een stokstaartje 🙂 .

Ik zet er maar gewoon wat foto's op, om een indruk te geven.

Het gedeelte met de Afrikaanse dieren zijn ze nog aan het uitbreiden,

al zien wij al veel verschillende beesten o.a. schildpadden -kraanvogels-

slangen- stokstaartjes- nijlpaarden – buffels – giraffen enz.

Daarnaast is er ook nog een gedeelte met andere dieren uilen-

vogels – vlinders etc. zelfs mieren, o ja, en een boom met bijen…

Maar die waren echt en hebben we maar niet gefotografeerd,

Zijn maar snel doorgelopen.

Om elk hoekje zie je weer wat anders, echt honderden beelden.

Dan gaan we naar de Buddha 's .

Echt metershoge beelden, we hebben ons er zelf

maar naast gezet om de grote goed te kunnen laten zien.

Op twee verschillende plekken blauwe terracotta beelden.

Je kunt hier echt uren rondwandelen.

Wat een geweldig mooi park, dat het zo mooi was hadden

we echt niet verwacht.

Deze foto's geven maar een heel klein gedeelte weer

van wat wij gezien hebben, het was maar goed dat er overal

bankje stonden….

Jammer dat het bewolkt weer was, dat maakt de foto's

vaak wat donkerder.

 

16 oktober woensdag Alcobaca.

We lopen naar het centrum daar is het Mosteiro de Alcobaca.

Het staat op de lijst van werelderfgoed van Unesco.

We lopen eerst verkeerd en komen aan de zijkant van het klooster

uit, helemaal vervallen en als ik door de raampjes naar binnen gluur

staan het onkruid in de ruimtes en lezen we op een muur dat

de cavalerie daar ook gehuisvest is geweest…

Dan lopen we naar de voorzijde.

Aan de buitenkant een indrukwekkend gebouw, maar wel erg vervallen.

Hier woonden en werkten vroeger wel 1000 kloosterlingen .

De kerk uit de dertiende eeuw is van binnen wel al gerestaureerd,

groot maar erg eenvoudig.

In een dwarsbeuk staan de tombes van koning Pedro

1320 tot 1367, hij was koning van Portugal

van 1357 tot 1367 , bijgenaamd de rechtvaardige.

En koningin Ines de Castro 1325 – 1355.

Hier gaat wel een heel verhaal aan vooraf, ongeveer zo…

Pedro werd gedwongen met een Castiliaanse princes te trouwen,

maar werd verliefd op haar hofdame Ines de Castro .

In 1345 stief zijn vrouw in het kraambed van haar derde kind,

toen ging hij samenwonen met Ines en kregen vier kinderen.

Dit werd niet door het hof goedgekeurd , en Ines moest de hofhouding verlaten.

Hierna hielden Pedro en Ines een geheime relatie .

Ines werd door de vader van Pedro vermoord,

maar toen kwam Pedro in opstand

en versloeg zijn vader en werd in 1357 koning.

Pedro liet het lichaam van Ines opgraven en opbaren in het klooster in Alcobaca,

en gaf haar postuum de titel koningin.

Daar liet hij deze grafmonumenten maken, het bestaat uit twee tomben.

Waarin de vorsten tegenover elkaar liggen, met de voeten naar elkaar toe.

Zodat bij het einde der tijden, als beide gingen zitten,

ze gelijk in elkaars ogen konden kijken.

Er staat op geschreven :

“Até o fim do Mendo” wat betekent : Tot het einde van de wereld.

Zo dit was een beetje geschiedenis .

Hieronder Santa Maria de Alcobaca.

Beschermheilige van het klooster.

Via de kerk die gratis te bekijken is kan je in het

klooster komen voor 3 € mogen pensioennado's

naar binnen.

Ik ga eerst een kijkje nemen, maar wat valt dit me tegen.

Om een eenvoudige kloostergang een stuk of 6 zalen die

je mag bekijken. De rest is vervallen en afgesloten.

De eerst zaal is met mooi mozaïek en een beeld van de kroning

van de koning.

Daarna loop je de kloostergang in.

Daar kom ik dit beeldje tegen, overal zitten duiven en het

ruikt er gewoon vies.

Verder een paar mooie ruimtes, meestal kaal.

Zaal drie kom ik binnen via een zijgangetje en denk o,

ik heb het badhuis gevonden.

Blijkt het de keuken te zijn geweest, ja ik kan me vergissen 🙂 .

,

Ik lees bij de deur, dat het grote bouwwerk hieronder gevuld kon

worden met water uit de rivier en dan werd er een vuur onder

gemaakt en hadden ze warm water, een soort boiler zeg maar.

Zeer vooruitstrevend voor die tijd.

Een trapje op naar een boven zaal.

Vanuit een raam maak ik deze foto.

Hierachter zie je het vroegere vrouwenklooster, erg vervallen

maar gelukkig wordt er hier gewerkt er komt een nieuw dak op.

Ook de kloostertuin is wel aan een opknapbeurtje toe.

Door een raam kijk je zo door de kerk heen beneden.

Het laatste vertrek is de vroegere eetzaal, mooi gerestaureerd .

Verder kun je dus niets bezichtigen, vandaar dat ik me er iets

meer van voorgesteld had, misschien ben ik wel wat verwend.

Ik sta binnen een half uurtje weer buiten, kan alleen maar

denken ik zou dit over een jaar of twintig nog wel eens willen zien….

Op de terugweg komen we langs de markthal waar deze

mooie mozaïek bij de ingang te zien is.

Het riviertje waar het water vandaan kwam voor het klooster.

Mooi nonnetje op het marktplein.

 

15 oktober dinsdag Alcobaca.

Vanmorgen toch besloten om door te gaan,

de zee maakt soms zo'n lawaai dat het net lijkt of je

naast een snelweg geparkeerd bent.

We zijn de afgelopen tijd wel wat gewend, maar hier

klappen de hoge golven ( als het vloed is) erg hard op de rotsen.

Peter heeft er niet zo'n last van:-) maar ik ben toch al

een slechte slaper…

We maken eerst nog een wandeling over het strand.

Er is hier een “binnen zee tje” als het vloed is wordt het weer

bijgevuld via een lager gelegen stuk strand.

Schelpen zijn er hier ook niet zoveel, maar veren des te meer,

zo vreemd een ander stukje strand en echt honderden veren ?

Het is eb, hier kan je mooi zien wat een kracht de zee heeft .

Als we terug zijn even lunchen, daarna rijden we via een

mooie kustweg naar Alcobaca.

Onderweg bij een picknickplaats lopen drie zwerfhonden,

ja, ik weet dat het misschien verkeerd is, maar ze krijgen toch

alle drie een bakje eten, wat lekkers en water.

Ze zijn wel schuw, maar echt niet vals ofzo.

In een gedeelte van het bos waar we daarna doorheen

reden, wordt nog hars gewonnen.

We mogen in een parkje staan zo'n 500 meter van de binnenstad

en het oudste klooster van Portugal, dat we morgen willen bezichtigen.

De mensen zijn hier zo gastvrij, dat je er gratis mag verblijven
incl. verzorging en 16 amp. stroom.